Fourthy Springs of toch niet?

31 december 2017 - Arba Minch, Ethiopië

Zaterdag 30 December

De laatste volle dag in Arba Minch en de laatste dag met onze gids Endale. Het plan is om vandaag de waterbronnen Fourty Springs te bezoeken. We willen niet zo vroeg beginnen en hebben daarom om tien uur afgesproken om te vertrekken.

Volgens Endale is het ticket van gisteren van het wildpark 24 uur geldig en kunnen we gratis de bronnen bezoeken. Het probleem is echter dat ze onze ticket gisteren niet hebben teruggegeven. Gelukkig zeggen de personen bij de ingang tegen onze gids dat ze ons nog herinneren.
Wederom krijgen we een wat oudere man in camouflage uniform met een oud geweer mee.

We rijden via een smal weggetje het park in. Het pad is aan beide zijden groen begroeid. De gaten in de weg worden afgewisseld met af en toe wat grote rotsachtige stenen, waar de wagen haast vast op blijft zitten. Af en toe steekt er een Baviaan het pad over, ons onverschillig aankijkend.

Aan het eind van het pad stappen we uit de auto en vervolgen onze weg te voet het bos in. De omgeving is leuk. Bomen hebben hier takken die als lianen naar beneden hangen. Bij een beekje bevindt zich ook een stukje water, wat als een klein vennetje in het bos blijft staan. We lopen over een paar boomstammen naar de andere kant van het beekje. Bij een liaan tussen twee bomen kunnen Mesfin en Mehret zittend op een liaan heen en weer schommelen.

Dan lopen we alweer terug. Als we weer langs het vennetje komen zijn daar zes kinderen aan het zwemmen.

Bij het beginpunt aangekomen blijkt dat de waterbronnen bij een gebouw liggen waar de auto staat. We kunnen niet naar binnen. Er wordt gewerkt aan de bronnen en daarom is het terrein gesloten.

Niet gezien waarvoor we bij het park kwamen gaan we terug naar het hotel. Hier drinken we nog even een kopje koffie met Endale en nemen afscheid van hem. Hij rijdt in twee etappes terug naar Addis Abeba.

In de avond is er een preparty voor oud en nieuw bij het zwembad. Hier eten we buffet en wordt er een dansshow weggeven door Mesfin en Mehret. Ondanks een minder intensieve dag eist de vermoeidheid zijn tol en gaan we slapen.

Foto’s