Arba Minch, Ethiopië

Nech Sar National Park.

30 december 2017 - Arba Minch, Ethiopië

Vrijdag 29 December

Weer hebben we een intensieve dag voor de boeg. Alhoewel de meesten van ons snakken naar een dag rust, of zelfs naar het koude Nederland, gaan we vandaag op pad. Het is hier 31 graden Celsius en de zon staat hoog in de lucht. We gaan vandaag op zoek naar dieren in het wild, op land en in het water.

Zo inefficiënt als het in Ethiopië gaat, moeten we voor de gecombineerde boottocht en wandel safari bij verschillende punten betalen en begeleiders ophalen.

Allereerst betalen we voor de entree in het wildpark Nech Sar National Park. Een begeleider van het wildpark gaat mee. Het is een gepensioneerde soldaat in camouflage uniform en in bezit van een oude Uzi. Dat is een semi automatisch geweer met 9 millimeter kogels.
Daarna verder naar de Associatie voor het betalen van de boot. Vanuit de Associatie krijgen we een wildpark gids mee, genaamd Fish, en de stuurman van de boot. Een oude visser. Voor onderweg halen we nog snel water, brood en bananen.

Bij de boot, wat eigenlijk een bootje is, krijgen we reddingsvesten om. Je weet maar nooit. We gaan eerst met het bootje naar de andere kant van het meer voor onze wandel safari. Het is anderhalf uur varen over Lake Chamo. We zien ondertussen witte pelikanen in groepen op het water zitten.
Er staat langs de kant van het water bij de begroeiing een visser langs zijn zelfgemaakte kano om de netten te inspecteren. Een gevaarlijke klus. Blijkbaar worden per jaar 3 tot 4 vissers door krokodillen aangevallen. Een Afrikaanse visarend zit in het topje van een boom als we aan land gaan.

Iedereen moet een lange broek aan in verband met de teken die ook in dit deel van de wereld voor problemen kunnen zorgen. Iedereen doet een lange broek aan, al dan niet onder protest. Het is dan ook veel te warm voor een lange broek.

Onze gids gaat ons voor een steile helling op met zand, stenen en loszittende rotsblokken. Na 300 meter begint het zweet al over onze rug te lopen en merken we hoe kortademig we worden van de ijle lucht waarin we zitten.
Eenmaal boven wacht ons een prachtig landschap. Weide vlakte van een soort helmgras met hier en daar bomen, alsof we in een natuurfilm zijn gestapt.

Na twintig minuten lopen zien we de eerste zebra's schuilend onder een boom op zoek naar verkoeling in de schaduw. Onze eerste zebra's in het wild. We kunnen ze naderen tot op 250 meter. Dit moet natuurlijk vastgelegd worden en er worden tal van foto's gemaakt. Daar moet natuurlijk op gedronken worden, dus we nemen een paar nodige slokken water.

Verder gaat het nog weer een stuk omhoog. Bovenaan de helling zien we wederom een tiental zebra's staan. Ze staan in groepjes van twee of drie dieren, om en om met het hoofd of met de staart naar ons toe. Zo houden ze totaal overzicht voor eventueel dreigend gevaar.

Dan zien we een behoorlijke horde van Grote Gazellen. Wel dertig dieren lopen een paar honderd meter bij ons vandaan. Ze blijven rustig lopen, kijken af en toe even onze richting uit om te zien of we nog op een voor de Gazelle veilige afstand blijven. Volgens onze gids is dit een zeldzaamheid. Gazellen zijn erg schuw en meestal zie je ze dan alleen of in kleine groepjes. Dit is echt genieten.

Op de terugweg zien we heel in de verte nog een antilope voorbij wandelen en tussen de struiken een Dik Dik, een soort mini hertje, zo groot als een klein geitje.

Eenmaal terug in het bootje varen we terug om de krokodillen te zien. Als we wegvaren zien we een krokodil op zo'n 200 meter aan de kant liggen van waar we in het bootje zijn gestapt. Na bijna anderhalf uur terug varen komen we bij de krokodillen markt. Niet dat hier wat verkocht wordt, maar dit wordt zo genoemd omdat er altijd veel krokodillen bij elkaar liggen. Er liggen wel 20 krokodillen van verschillende grootte aan de kant en in het water. Wat een gaaf en indrukwekkend gezicht is dit om deze reusachtige dieren van niet meer dan twintig meter afstand te mogen aanschouwen. Het grootste dier wordt toch geschat op ongeveer acht meter lengte.

Het laatste stuk naar de aanlegplaats wordt ingezet. Dan zien we nog twee nijlpaarden met hun imposante koppen half boven water. Ze bekijken ons op circa 20 meter afstand en duiken steeds onder water om een stukje verder weer boven te komen.

We meren weer aan bij het punt waar we vertrokken zijn. Een imposante dag in de hitte van Ethiopië. De herinnering aan dit stukje natuur neemt niemand ons meer af.

8 Reacties

  1. Erwin Seggelinck:
    30 december 2017
    Wederom een mooi verhaal, en mooi geschreven. Compliment. Geniet van deze laatste dagen.
  2. Mama:
    30 december 2017
    Het laatste grote avontuur, wat enorm bijzonder. Wel intensief inderdaad.....Morgen middag vliegen naar Addis.....ook spannend 😁
  3. Anne-Marie, Han, Kaleab, Robel en Abreham:
    30 december 2017
    Een mooie dag, en zo herkenbaar, alle dieren maar ook die hitte!
  4. Keijzer:
    30 december 2017
    Inderdaad zo herkenbaar allemaal ,we leven met jullie mee
    En geniet ,geniet ,geniet de herinneringen daar blijf je nog jaren van genieten.
    Veel plezier en succes nog de komende dagen.
    Ron ,Miranda , Nebiat en Meseret
  5. Marieke:
    30 december 2017
    WoW mannen wat gaaf! En zwaar om in die warmte zo actief te zijn..
  6. Esther Hol:
    30 december 2017
    Super avontuur👍😃☀️
  7. Bennie en Riet:
    31 december 2017
    Dat was een spannende dag, maar wel mooi, een heel avontuur.
  8. Wouter Gravemaker:
    31 december 2017
    31 december 2017.


    inefficiënt? Dat is nog maar de vraag.
    Als je voor alles, hoe onnozel ook, een apart mannetje inschakelt,
    kun je al die mannetjes, die immers maar weinig kosten, in staat
    stellen een paar centen te verdienen. De arbeidsmarkt daar is onvergelijkbaar
    met die in Nederland.








    Wouter

Jouw reactie